اصغر عرب حاج اصغر عرب متخلّص به « خرد » به سال 1300 ه . ش در شيراز به دنيا آمد . او عضو فعّال حزب برادران بود و با روزنامه‌هاى ارگان آن حزب به نامهاى « شفق » و « آئين برادرى » و « همه » همكارى داشت و خود روزنامه‌اى به نام « مرد بازار » منتشر مىكرد . وى شعر مىگويد و بيشتر اشعارش مضامين مذهبى دارد و تاكنون چندين دفتر از اشعار خود را به نامهاى « زلزله » ، « گلزار عشق » ، ترجمه‌ى منظوم فارسى دعاهاى « كميل » ، « زيارت عاشورا » ، « ندبه » ، « وارث » و « جامعه كبيره » ، انتشار داده و مجموعه‌ى « پيوندهاى زرين » او شامل تضمين‌هاى غزليات سعدى و حافظ است « 1 » . - * - نور خدا : لاله‌گون دشت غم از خون خدا مىبينم * اين عجب بين كه چه نورى ز كجا مىبينم عجبى نيست كه شد كربُ بلا كعبه‌ى عشق * در خرابات مغان نور خدا مىبينم ملك الحاج تو در خانه و من كربُ بلا * خانه مىبينى و من خانه خدا مىبينم كوى جانبازى و عشق است كه خاك در آن * قبله‌ى حاجب و محراب دعا مىبينم اى حسين آنچه ز كار تو شده عالم گير * با كه گويم كه در اين پرده چه‌ها مىبينم اثرات جهش و جنبش تو در دنيا * فكر دور است همانا كه خطا مىبينم دين و آزادى و مردى اگر امروز بجاست * اين همه از نظر لطف شما مىبينم بوى مشك است ز خون دادن مردان خدا * آنچه من هر سحر از باد صبا مىبينم منتظر باش رسد منتقم دادستان * كه من اين مسأله بىچون و چرا مىبينم اى « خرد » ذكر مصيبت ز دل حافظ گوى * كه من او را ز محبان خدا مىبينم * * * ماه بنى هاشم : تو اى ماه بنى هاشم به هرجا جلوه بنمايى * درى باشد كه از رحمت به روى خلق بگشايى سروش رحمتى انور هدايى ، فضل رحمانى * تو از هر در كه باز آيى بدين خوبى و زيبايى به صحراى شهادت دريم خون ، روز جان بازى * تو زيبا رو چنان خوبى كه زيبايى بيارايى على با چهره‌ى ايزد نمايى مىشود پيدا * در آن معرض كه چون يوسف جمال از پرده بنمايى به مردىّ و دليرىّ و جوانمردىّ و جان بازى * مرا در رويت از حيرت فروبسته‌ست گويايى تو خورشيد شهيدانى و شمع بزم آزادى * كه همچون آفتاب از جام و حور از حلّه پيدايى از اين در ، رانيم يا خوانيم هرگز نخواهم شد * كه گر تلخ است ، شيرين است از آن لب هرچه فرمايى به طوفان الم غرقم ، بيا مشكل گشايى كن * چو پايابم برفت از دست دانستم كه دريايى « خرد » در وصف بو فاضل ز « سعدى » شكر آورد * مسلّم نيست طوطى را در ايّامت شكر خايى « 2 »

--> ( 1 ) - سيماى شاعران فارس در هزار سال ؛ ج 2 ، ص 918 . ( 2 ) - مصراع دوم ابيات اين غزل از سعدى تضمين شده است .